اینجا دفتر خاطرات است

دلم براتون بگه اینجا دفتر خاطراته منه و قول دادم به خودم بنویسم برای اینده گان واسه بچه هام که وقتی نیستم با من خوش باشند و با من بخنندند 

خیلی دلم گرفته امروز خبر خوبی ندارم همیشه به این موضوع فکر میکنم و یه جوزایی همیشه امادم نمی دونم چیه که اینقدر منو توی این مسئله محکم نگه میداره هیچ وقت از چیزی نترسیدم از خدا هم نمی ترسم چون معتقدم هست و من دوسش دارم و اونهم دوستم داره پس ترس اساسا جایگاهی بین ما نداره به خاطر این موضوع ناراحتم که نکنه وقتی به این موضوع برسم که پدر و مادرم باشند .

من محکمم و زنده می مونم اما اونها توانایی این موضوع رو ندارند خدا هست خودش مراقبه 

این ها رو گفتم که بگم جمعه روز بدی بود البته هیچ روز بدی نداریم اشتباه نشه این اتفاقاته که یک روز رو خوب تعریف میکنه و یک روز رو غم انگیز بهتره بگم روز غم انگیزی بود 

عموم حسینم از دنیا رفت بدون هیچ ازار و اذیتی 

یک مرد بزرگ با اخلاق  بسیار خوب همیشه لبخند می زد هر وقت میدیدمش تا میریسید به من میگفت سلام مهندس خوبی این هاهمه اتفاقاتی هستند که پشت سره هم میافتند

این همه روز من پنج شنبه خونه پدرم نمی موندم 

اما این روز خاص وقتی پنج شنبه شد دوست داشتم برم پیششون و انجا بمونم شب شد دلم نمیخواست برگردم خونه اصلا از زمانی که تصمیم گرفتم برم خونه پدر و مادر به خانمی گفتم که هرچی نیاز داری بردار شاید برنگشتیم و انجا موندیم نمی دونم چه حالی بود اما هر چی بود من رو انجا نگه داشت . شب موندیم و صبح با صدای نوه عموم و صدای پدر از خواب بیدار شدیم حراسان رفتیم به سمت خونه عمو دیدیدم بله عمو از بین ما رفت چه بی خبر .

سکته های قلبی اینها همش گرفتاریهایی هستند که برای بشریت وجود داره  عمو حسینم تا روز اخر روی پاهاش بود دیروز که داشتم به پدر کمک میکردم تنها سره زمین داشت کار میکرد باورم نمیشه 8 تا 10 ساعت کار روزانه مداوم که از یک انسان کاری بالغ هم به راحتی بر نمیاد اما اون میتونست 

خدا بیامرزه عموم رو من دوسش داشتم و میگم که ادم خوبی بود ازارش به کسی نرسید امیدوارم توی بهشت خوش باشه .

بچه هاش خیلی ناراحتند . عباس بد جوری به هم ریخته امروز سومین روز درکذشت اون مرحومه 

به قول فردوسی پور 

روحش شاد و یادش گرامی باد.

+ نوشته شده در یکشنبه نوزدهم دی ۱۴۰۰ ساعت 9:48 توسط مهدی  |